بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟

یک/ بوی تند فلفل                    اشک درچشمانم                                            زبان سوخته                                 جزای بچه بدبود                                                که با خنده و شادی                                                            به بانویی پیر گفته بود: من هم عاشقتونم! دو/ شکستند مدادهایم را با دستهایشان چون من شعررا ؛ طرح می زدم و به لب های تو که می رسید حتی درسن دانشگاه آنقدر بچه بودم که ممنوع را تشخیص نمی دادم! سه/ چراغ رو به حیاط را روشن کن تا درتاریکی باغچه    بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟...ادامه مطلب

یک/ ذوب می شوم                    ستاره      آرام آرام                 رگ به رگ                               درون درخشش ات ؛ درون آرامش ات     می ریزم           فرو می پاشم                   رگ به رگ                              ستاره لیلا نباشم که پای جنون تو                             ذوب ذوب                                         درون تاریخ                           ندرخشیده باشم دو/ کنار می ایستم تاتاریخ جنون تو بگذرد بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟...ادامه مطلب

یک/ وقتی که آبی بودم                   قطره قطره ؛ توراکه می دیدم  آسمانی که به پایم نمی رسید            مدادشمعی خوبی که از تو قرض گرفته بودم        دیگر. نمی خواستم ؛ رنگ دیگری باشم  حتی بنفش ! دو/ میان برزدم  ازمیان تمام واژه ها و می خواستم خودم را رها کنم  ازجمله کلیشه ای " دوستت دارم"  یکهو بین دوقهوه بین دوشکلات شیری  گفتم: مرا برای شستن قلم موهایت می پسندی؟  لبخند؛ لبخند؛ لبخند سه/ می بردمت            و قلبم تپش داشت            تاحدمرگ ؛ که سالم برگردی پشت ابرها  پشت پشت کوه ها  پشت درختان بلند            آه؛ زیبا                 فقط یک ثانیه باتوبودن                                              تامرگ مرا می کشت! چهار/ بوی یاس ها  می پیچید درون خانه کنار پنجره ها انگار برای نجات فریاد می زدند  آن بیرون ابستگاه مترو ؛ همه می دوند  کجا درون خانه ای تاریک تاحدنجات یاس ها ؛ مهم است؟ پنج/ شک می کنم به باران که باریده؟ چرادیشب خنک بود؟  چرابوی خاک نمزده می آمد؟ شک می کنم  وقتی هوا آنقدرتمیز نیست  ومن هنوز بابوی سیگارهمسایه درذهنم کلنجار می روم  کاش هوا باریده باشد! شش/ مزارشش گوشه ات را یا حسین (ع) طرفدارم  به عزت علی اصغر(ع ) و زینب (س) و عباس بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟...ادامه مطلب

یک/ آنجا که درختان به اطاعت ایستاده اند مرگ روی دوش من؛ زمین حیران؛ بهت زده و ترس؛ قالبی ست که هنوز از هیچ اندامی پر نشده زندگی ؛ بلند بلند می خندد                                 سیاست؛ یعنی همین! دو/ می روم برای چندمین بار ؛ کنار میز و آرام می پرسم: بالاخره پسر من دانش آموز شما می شود؟ من؛ سواد نداشتم وقت سربازی نامه هایم برای سوگل بدخط بود                               زشت بود                                 کثیف بود رفتم سواد ؛ سواد بیشتر                     برای سوگل نامه نوشتم                             خوش خط ؛ تمیز؛ زیبا                                     این پسر دکتر نمی شود        &nb بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟...ادامه مطلب

یک/ اگر روی ابرها ننشسته باشم اگر روی ابرها ننوشته باشم اگر روی ابرها به سمت شرق و غرب ؛ نرفته باشم اگر روی ابرها ؛ راه راه راه ؛ حرکت نکرده باشم                                                                 شب؛ شب ؛ شب                                                                  من ؛ ماه نیستم!!! دو/ خشم را می خورم درون چشم هایت و اعضا درونی گوشت را کنترل می کنم که: چرا هوای من؛ هوای من؛ هوای من یکی که هنوز کنارت ایستاده ام را نداری؟! سه/ یکی آمد که بامن ؛ عشق باشد کنار عشق من هم؛ عشق باشد پرنده تا پرید از قلب من شوق برای عشق بازی ؛ باز باشد یکی از خوبرویان خدایی... که از دستش برآمد؛ عشق باشد خدایا شوق را درمن نکشتی ... سپاست؛ عشق آمد؛ عشق باشد!!! چهار/ درون مکث من ؛ سئوال زمرمه شد :                           بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟...ادامه مطلب