بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟

یک/ بوی تند فلفل                    اشک درچشمانم                                            زبان سوخته                 &...

یک/ ذوب می شوم                    ستاره      آرام آرام                 رگ به رگ                               درون درخشش ات ؛ درون آرامش ات     می ریزم &nb...

یک/ وقتی که آبی بودم                   قطره قطره ؛ توراکه می دیدم  آسمانی که به پایم نمی رسید            مدادشمعی خوبی که از تو قرض گرفته بودم        دیگر. نمی خواستم ؛ رنگ دیگری باشم  حتی بنفش ! دو/ میان برزدم  ازمیان تمام واژه ها و می خواستم خودم را رها کنم  ازجمله کلیشه ای " دوستت دارم"  یکهو بین دوقهوه بین دوشکلات شیری  گفتم: مرا برای شستن قلم موهایت می پسندی؟&nb...

یک/ آنجا که درختان به اطاعت ایستاده اند مرگ روی دوش من؛ زمین حیران؛ بهت زده و ترس؛ قالبی ست که هنوز از هیچ اندامی پر نشده زندگی ؛ بلند بلند می خندد                                 سیاست؛ یعنی همین! دو/ می روم برای چندمین بار ؛ کنار میز و آرام می پرسم: بالاخره پسر من دانش آموز شما می شود؟ من؛ سواد نداشتم وقت سربازی نامه هایم برای سوگل بدخط بو...

یک/ اگر روی ابرها ننشسته باشم اگر روی ابرها ننوشته باشم اگر روی ابرها به سمت شرق و غرب ؛ نرفته باشم اگر روی ابرها ؛ راه راه راه ؛ حرکت نکرده باشم                                                            ...

یک/ ماه که؛ میان واژه های نفس گیر " ابر" ؛ " مه" جان خودرا بالا می کشد . مشکی حد پائین رنگ آسمان است ؛ درفضائی که ستاره نیست! غمگین لا به لای داستان های دروغین آن سوی جهان که روز است ؛ می چرخم. وتو ... در آن روز روشن هم ؛ مثل این شب تاریک رفته ای! دو/ بردمت از گرمی عشقم از خورشید خویشم ؛ خویش بیرون سرد شد قلبم ولی بازم هنوز؛ عشق است! سه/ ترک کردی مرا چون                        &...

یک/ گرم روی آینه خوابیده ای انگار درهزار توی رنگ ها عشق دارد؛ خودش را پیدا می کند پروانه ... دیگر شمع درخانه نداریم گرم روی آینه به خواب سوختن ادامه بده ... دو/ می پوشم غرورم را                           ودرکلاس بین همه می نشینم                         ...

یک/ فروردین پای بهار می ماند. درست مانند دختری که به عشق تعهد دارد. همیشه می خندد. و انگار هیچ اتفاقی دربیوفائی نیفتاده است. اردیبهشت اما؛ نیمه غم درتلاطم است که نگوید ؛ که ندانند ؛ بد عهدی با آدم ها ؛ چه می کند. خرداد فریاد می زند. یک جای عشق اشکال دارد. یکطرفه دنیا بهار است! اما داغی تابستانی اش ؛ چیز دیگری می گوید . درنهایت باور نکنید؛در انتهای اردی بهشت هم ؛ بهاری باقی مانده باشد. دو/ می رنجم چه زود می روند بهار نارنج ها و بوی تلخ شیرین از شمال... چه سود که وقت چای لاهیجان چه عطر تا سال ب...

یک/ بی دیدن تو              می بینمت: درروشنائی ذهنم!                                                     پیراهن آبی روشن           &nb...

یک/ پوستم سوخت!                   از سرمای یخچال مغز تو البته؛ یخ یخ                                                          &nbs...

یک/ چه می شکفت؛ ایمان به عشق روی قلب من                        بهار                               بهار که از آن سوی سوختن زمستانی ات!                   &n...

یک/درمیان کوچه های شاد بهاری                                         دلم نمی آید ...                                     &nbs...

یک/ آرام        درمیان اقیانوس عشق تو ،جزیره ام! همین ،دوهفته پیش مراخریده ای                                باامکان ورود بالگرد! چنان،خشنودم که باورم نیست... عشق و بالگرد ،باهم،یکجا!                       ای عشق، همه صفا ... ازتوست! دو/ می روم           بدون جمله های خسته کننده  بدون شعر بدون نان و آب ...

یک/ بی قرار           انگار روی دریا ؛ موج                             مقابل چشمان تو ...        فقط سه ثانیه ؛ طول می کشد                            &nb...

یک/ آن چنان که مرا می انداخت بیرون                              سه سال طول کشید... بیمارشد...            آمد کنارم نشست و نگاهم کرد  متنفرشد! دردکشید... خندید  رفت مسافرت  رفت و خانه ای جدید خرید  هرچه ازمن  ازقدیم من داشت، پس فرستاد! نبوسید!        لحنش تلخ شد وصیت کرد  وصیت کرد  وصیت کرد و مرد! دیروز درباغ محتشم رشت ،مرگش را باورکردم&nb...

یک/ بالای بالای قلب من؛ آن جا که هیچ کس نایستاده است نا دست یافتنی ! میدرخشی! فقط خدای می داند ؛ تورا چطور ساخته ام ... خورشید! دو/ فردا اگر پیدایم کنند                    زیر پای تو؛                                   تنها؛ غمگین؛ پر از اشک &nb...

یک/ بی تابی نکرده ام ،ازرفتن شما                حتی خوابیده ام ... کنار ساحل دریا! اما درون خالی من پر نمی شود              چون نیستید،نیستید دیگر بین ما.... درحس مرگ هم تجربه هستم ،با شما                    هم درسکوت ،هم دربیان نکردن دردها! چندسال،چندسال طول می کشد؟                 بیرون نرفتن ازغم و خالی شدن ؟       ...

یک/ پنهان شدم               ازغم                         پشت لبخندهای تلخ.... باور نمی کنی که غم                           ازمن            ...

یک/ از عشق به دام افتادن                          هنر هرکسی نبود! آن کس که توان داشت بیفتد                                 هنرمند عشق بود ! دو/ موهایت نرم بود و،شانه هایت کوچک ... توی چشم هایت ،ما چهارتا کودک نیازمند بودیم . به عشق به نان به کلوچه ! به ناهار  به مهرمادری ! خمیده درکوچه های تهران  راه که می رفتی... هیچکداممان نبودیم! بی خ...

یک/ دوستت داشتم!                        مثل گربه ای خیس ( در پاییز ) بخاری را! که هیچ کس نباشد                            دعوایش کند؛ رسوایش کند .... و همان مقابلت ؛ آنقدر بخوابد              &...